Bij Erik Satie denk je al snel aan melancholische, serene pianoklanken, maar de Franse componist had ook een subtiel gevoel voor humor en een excentrieke levenshouding. Al die kanten komen terug op het nieuwe album van jazzpianist Philipp Rüttgers. Hij werkte het complete oeuvre van Satie door en verzamelde fragmenten en motieven, die hij opnieuw vormgaf. De abstracte, raadselachtige kwaliteiten van Satie blijven aanwezig, maar de muziek is onmiskenbaar hedendaagse jazz, transparant en expressief.

Philipps onderzoek leidde verder dan de klassieke Gymnopédies en Gnossiennes naar minder bekende werken als Les Fils des étoiles en Uspud. Satie’s voorkeur voor ingetogenheid en reductie klinkt duidelijk door in Philipps spel: meer expressie met minder noten wanneer de muziek daarom vraagt en gelaagde complexiteit wanneer de muziek zich ontvouwt. In die dynamische ruimte krijgt de interactie met drummer Sun-Mi Hong en bassist Omer Govreen een opmerkelijke diepte. Elke noot, pauze en interactie is doordrenkt met de onzichtbare architectuur van de muziek: de ruimtes tussen de motieven, de stille spanningen en de verborgen harmonieën.

Philipp Rüttgers piano, Omer Govreen contrabas, Sun-Mi Hong drums