DAMN IF I
Concept en regie: Daniëlle van Vree. Spel: Brigitte Defaix, Uli Neumann, Boukje Schweigman, Huug van Tienhoven, David Weber-Krebs, John Taylor
Een jazzband: zes mensen spelen twee stukken van Archie Shepp; Damn if I know & New Africa. Ze maken de muziek zichtbaar, zonder dat het publiek die te horen krijgt. Ze gedragen zich als muzikanten. Hun instrumenten zijn ze zelf. Iedere ‘muzikant’ speelt zijn partij. De ‘bas’ stuwt, rolvast, en legt met de ‘drummer’ de basis. Trompet en trombone blijven dicht bij elkaar. De sax soleert over alles heen, becommentarieerd door de piano. Maar door hun rolbeperkingen heen klinken in de lijven van de zes spelers dissonanten en conflicten, broeit een verlangen naar elkaar, wordt tegen elkaar opgebokst, zindert de drang om uit te breken of het thema om te gooien. Het Amsterdams Fonds voor de Kunst verleende Daniëlle van Vree de opdracht om n.a.v. twee composities van Archie Shepp, ‘Damn if I know’ en ‘New Africa’ een mimografie te schrijven. De twee composities zijn verschillend in thematiek en sfeer: de één melodieus en blues-achtig, de andere staccato en schreeuwerig. De totale spanningsboog, het thema en de solo’s en duetten in ‘Damn If I Know’ leverden de structuur voor de mimografie. Van Vree houdt zich echter niet aan de werkelijke tijdsspanne. Delen uit ‘New Africa’ gebruikt zij om die structuur te doorsnijden zodat thema, sfeer en bewegingen veranderen, terwijl de rolverdeling hetzelfde blijft. “Jazz betekent voor mij: binnen een bepaalde structuur (thema) op zoek gaan naar vrijheid. Het is muziek die je niet direct naar één emotie stuurt. Wat mij raakt is de troost van de harmonie naast de soms pijnlijke vrijheid van de improvisatie. Het roept bij mij beelden op van lichamen in beweging”.