zaterdag 23 november 2002

ANDY BEY SOLO

Andy Bey-zang, piano

Na Kurt Elling opnieuw een vocalist van wereldklasse in het Bimhuis. ‘Als hij Invitation zingt, klinkt hij als een dikke zoemende hommel, die zich net heeft verlekkerd aan een dot honing. Als hij Just Friends zingt, klinkt hij alsof hij bellen van noten blaast. En als Andy Bey een beetje de hoogte ingaat, klinkt hij als een moeder met een oude ziel, die haar kinderen de wijze lessen van het leven bijbrengt. Hij klinkt als een man met de blues, die zittend aan, zeg de Mississipi, zijn bitterzoete herinneringen één voor één weegt en koestert in Feelin’ Lowdown. En hij klinkt als een ware rokkenjager, als een kruising tussen Barry White en John Lee Hooker in Bridges. Deze man heeft sououououououl! Wat de in 1939 in New Jersey geboren zanger en pianist ook zingt, hij zorgt er met zijn warme, volle timbre en zijn ontspannen timing voor, dat je in de songs kunt wegzakken als in een donzen kussen‚. (Maartje den Breejen in het Parool, recensie van de recente cd Tuesdays in Chinatown). Zie ook www.andy-bey.com

Celebrating jazz since 1974