Haar spaarzame, meditatieve muziek is een weerslag van het dagelijkse leven, volgens Eliana Glass. Op haar debuutalbum E zetten haar beheerste lage stem en minimale pianospel de toon. Daarbij gaat ze heel vrij om met haar invloeden; zo bevat het album een eigen versie van ‘Dreams’  van Annette Peacock en een bewerking van ‘Sing Me Softly the Blues’ van Carla Bley met een nieuwe tekst van Karin Krog. En ‘Emahoy’ is een ode aan de pianospelende non Emahoy Tsegué-Maryam Guèbrou uit Ethiopië.

Eliana Glass werd geboren in Australië, groeide op in Seattle en is nu gevestigd in New York. Ze studeerde vocale jazz aan de New School bij onder anderen Kris Davis, Jay Clayton, Andrew Cyrille en Ben Street. Pianospelen leerde ze zichzelf al aan toen ze nog kind was. Tijdens haar studie begon ze met het schrijven van songs en tijdens de pandemie voelde ze zich opnieuw aangetrokken tot de piano. E werd opgenomen met toegepaste analoge apparatuur in diverse studio’s met producer Francis Harris en technicus Bill Skibbe, die samenwerkte met Steve Albini en Jack White.

‘The music sounds ageless, but her perspective as a singer-songwriter is subtly contemporary’ (Pitchfork).

Dit concert wordt mede georganiseerd door The Rest is Noise en Subbacultcha. The Rest is Noise is een serie van Muziekgebouw voor eigenzinnige makers die grenzen verleggen en werelden verbinden. Subbacultcha is een platform voor alternatieve muziek en opkomende artiesten, gericht op een nieuwsgierig publiek.