Liefhebbers van de latere Miles Davis kennen de vlekkeloze, voortstuwende funkritmes van Al Foster. De succesvolle comeback van Davis in 1980 is volgens velen te danken aan de intuïtieve samenwerking en persoonlijke vriendschap met de drummer. In zijn kwartet wisselt Foster eigen composities af met standards en Miles-nummers als ‘So What’. ‘To watch him in action, perched low to the ground behind several sharply angled cymbals, is to witness something like an expert golf swing’ (New York Times)

Eli Degibri-tenorsax, sopraansax, Martin Sasse-piano, Doug Weiss-bas, Al Foster-drums